Denny Hamlin powraca do Victory Lane

(fot. Joe Gibbs Racing, Team Penske)

Denny Hamlin powraca do Victory Lane

Dziewiętnasta runda tegorocznej edycji Monster Energy NASCAR Cup Series odbyła się, nietypowo, w czwartek wieczorem. Zgodnie z kalendarzem ma to być ostatnia runda rozegrana w środku tygodnia. Wyścigi na torze Kansas Speedway, znajdującym się w Kansas City, zawsze dostarczają wielu emocji. Nie inaczej było w tym roku.

Spośród aktywnych zawodników najwięcej zwycięstw (obaj po trzy) odnieśli tutaj Jimmie Johnson (#48, Hendrick Motorsports, Chevrolet) i ruszający z Pole Position Kevin Harvick (#4, Stewart-Haas Racing, Ford). Silnej postawy można było oczekiwać od Martina Truexa Jr. (#19, Joe Gibbs Racing, Toyota), który triumfował dwukrotnie, jednak faworytem do zwycięstwa był Denny Hamlin (#11, Joe Gibbs Racing, Toyota), który zdominował poprzednią rundę, rozgrywaną na tym obiekcie.

Zachowawczo na brudnym torze

Wyścig serii pucharowej otwierał tym razem weekend wyścigowy NASCAR, przez co tor nie był ani trochę nagumowany. Zawodnicy rozpoczęli więc wyścig ze sporą dozą ostrożności. Startujący z drugiej pozycji Joey Logano (#22, Team Penske, Ford) ograł Kevina Harvicka i rozpoczął budowanie przewagi. Ekipa Stewart-Haas wyraźnie nie trafiła z ustawieniami samochodu i Harvick tracił kolejne pozycje.

Odwrotnie było w przypadku Toyot Gibbsa, których kierowcy szybko przebijali się do przodu. Mimo startu z piątej pozycji Martin Truex Jr. przebił się na druga pozycje i zniwelował stratę do lidera jeszcze przed zaplanowaną na dwudzieste piąte okrążenie neutralizacją. Rakietowy start zaliczył również debiutujący w tym roku Tyler Reddick (#8, Richard Childress Racing, Chevrolet), który po starcie z P23 zawitał do pierwszej dziesiątki już na jedenastym okrążeniu.

Korzystając z neutralizacji, zawodnicy udali się na wizytę do swoich mechaników. Fatalny pitstop zaliczył lider wyścigu - Logano wyjechał z boksu na piątej pozycji, jednak w trakcie zmiany kół mechanik Team Penske, stojący za ścianą, nie zdołał złapać zużytego koła, które odbiło się i powróciło w kierunku alei serwisowej. Karą za takie przewinienie pod zółtą flagą jest restart z samego końca stawki. Prowadzenie objęli koledzy z Joe Gibbs Racing - Martin Truex Jr (#19) i Kyle Busch (#18).

Wznowienie wyścigu przebiegło po myśli Kyle’a Buscha, który wysunął się na prowadzenie. Przez krótką chwilę Truex odpierał ataki Ryana Blaney (#12, Team Penske, Ford) i Kevina Harvicka, jednak kierowców Forda pogodził Denny Hamlin awansując na trzecią pozycję. Niedługo pózniej kierowca Toyoty zdołał awansować na druga pozycję. Swój udział w wyścigu zakończył Ricky Stenhouse Jr. (#47, JTG Daugherty, Chevrolet), który zjechał do boksu zgłaszając pożar w kokpicie. Ricky wyszedł z tego incydentu bez szwanku. Mocne tempo zaprezentował Brad Keselowski (#2, Team Penske, Ford) awansując do pierwszej piątki. W końcówce etapu najszybszy był Tyler Reddick, który przebił się na szóste miejsce. Zwycięstwo w pierwszym etapie było dopiero pierwszym tegorocznym sukcesem broniącego tytułu Kyle’a Buscha.

Etap 1 - Wyniki

PozycjaKierowcaZespółProducent
1.Kyle Busch#18 Joe Gibbs RacingToyota
2.Denny Hamlin#11 Joe Gibbs RacingToyota
3.Martin Truex Jr.#19 Joe Gibbs RacingToyota
4.Ryan Blaney#12 Team PenskeFord
5.Brad Keselowski#2 Team PenskeFord
6.Tyler Reddick#8 Richard Childress RacingChevrolet
7.Kevin Harvick#4 Stewart-Haas RacingFord
8.Aric Almirola#10 Stewart-Haas RacingFord
9.Alex Bowman#88 Hendrick MotorsportsChevrolet
10.Erik Jones#20 Joe Gibbs RacingToyota

Potyczki strategiczne

Drugi etap zaczął się od wizyty w boksie. Prowadząca trójka JGR pozostała na pierwszych pozycjach, jednak na czoło wysunął się Denny Hamlin i z pomocą Brada Keselowskiego utrzymał prowadzenie przy wznowieniu wyścigu. Wkrótce wyścig został ponownie wstrzymany z powodu obrotu Bubby Wallace’a (#43, Richard Petty Motorsports, Chevrolet). 

Kierowcy znów odwiedzili swoich mechaników w celu założenia świeżych kompletów opon. Odmienną strategię wybrała ekipa Keselowskiego - Brad otrzymał tylko dwa nowe koła i tym sposobem objął prowadzenie, które w zaciętej walce obronił gdy wyścig wznowiono. Zawodnicy JGR dali się zaskoczyć reprezentantom Forda (Blaney, Harvick), którzy wraz z Keselowskim przedzielili najszybsze dotychczas Toyoty. Zużyte opony nie pozwoliły jednak Keselowskiemu utrzymać się na czele, a do formy zawodników Joe Gibbsa nawiązać potrafił tylko Ryan Blaney, który utrzymał trzecie miejsce aż do kolejnej neutralizacji.

Zamieszanie w końcówce drugiego etapu spowodował Chris Buescher (#17, Roush Fenway Racing, Ford), który utracił kontrolę nad autem wywołując neutralizację. Zawodnicy znów skierowali swoje auta do alei serwisowej. W nadziei na punkty na koniec drugiego etapu skrócone pitstopy odbyli Blaney, Johnson, Reddick i Nemechek (#38, Front Row Motorsports, Ford) i to oni opuścili aleję serwisową jako liderzy. 

Strategia wymiany dwóch opon sprawdziła się najlepiej w przypadku Ryana Blaney, który wygrał restart. Pozostali zawodnicy nie zdołali utrzymać swoich pozycji. Świetnie ruszył Hamlin, jednak drobny kontakt ze ścianą spowodował, że nie zdążył już włączyć się do walki o zwycięstwo w drugim etapie. Najlepszy wśród zawodników na świeżych gumach okazał się Keselowski, który wyprzedził kolegę z zespołu i odniósł zwycięstwo. 

Etap 2 - Wyniki

PozycjaKierowcaZespółProducent
1.Brad Keselowski#2 Team PenskeFord
2.Ryan Blaney#12 Team PenskeFord
3.Aric Almirola#10 Stewart-Haas RacingFord
4.Denny Hamlin#11 Joe Gibbs RacingToyota
5.Kyle Busch#18 Joe Gibbs RacingToyota
6.Kevin Harvick#4 Stewart-Haas RacingFord
7.Erik Jones#20 Joe Gibbs RacingToyota
8.Martin Truex Jr.#19 Joe Gibbs RacingToyota
9.Jimmie Johnson#48 Hendrick MotorsportsChevrolet
10.Chase Elliott#9 Hendrick MotorsportsChevrolet

Yellows breed yellows

To popularne przy wyścigach NASCAR stwierdzenie w wolnym tłumaczeniu oznacza, że neutralizacje powodują kolejne. I tak też się stało. Po pit stopach na prowadzenie wyszli Denny Hamlin i Chase Elliott (#9, Hendrick Motorsports, Chevrolet), jednak zanim wyjaśnili między sobą kwestię prowadzenia w wyścigu z tyłu stawki miał miejsce pierwszy karambol.

Joey Logano utracił kontrolę nad autem i uderzył w bariery. Spowodował tym samym zagęszczenie wśród samochodów za nim. Szukając dla siebie miejsca zderzyli się: zwycięzca z Teksasu - Austin Dillon (#3, Richard Childress Racing, Chevrolet), Matt DiBenedetto (#21, Wood Brothers Racing, Ford) oraz Jimmie Johnson. Samochód DiBenedetto został uszkodzony na tyle poważnie, że nie mógł już jechać o własnych siłach. Mimo prób naprawy Logano i Johnson także zakończyli swój udział w rywalizacji.

Przy kolejnym wznowieniu doszło do kontaktu między Ryanem Newmanem a Christopherem Bellem (#95, Leavine Family Racing, Toyota). Kierowca Toyoty zbyt późno zdecydował się na zablokowanie Newmana w wyniku czego został obrócony. Ofiarą tego incydentu padli Chris Buescher i Ryan Preece (#37, JTG Daugherty, Chevrolet). Potężne uderzenie Preece’a w wewnętrzną barierę zmroziło krew w żyłach obserwatorów. Ryan wysiadł jednak z auta o własnych siłach i wykazywał więcej frustracji niż skutków wypadku. 

Gdy posprzątano tor, Hamlin zaliczył udany restart i pewnie objął prowadzenie, jednak sześć okrążeń później wyprzedził go Truex, pokazując, że także ma zamiar powalczyć o wygraną. Prowadzeniem cieszył się tylko przez dwa okrążenia, gdyż kolejną żółtą flagę wywołał Ryan Newman (#6, Roush Fenway Racing, Ford) obracając swój samochód.

Nowi pretendenci

Wszyscy zawodnicy na okrążeniu lidera zjechali na pitstop. Tym razem na czoło wysunął się William Byron (#24, Hendrick Motorsports, Chevrolet), który zmuszony był do wzięcia zaledwie dwóch kół, gdyż pozostał mu ostatni komplet opon. Podobną strategię przyjęli Hamlin, Blaney, Reddick i zespołowy kolega nowego lidera - Alex Bowman (#88). Do pierwszej piątki wbił się Matt Kenseth (#42, Chip Ganassi Racing, Chevrolet).

Restart wyścigu po raz kolejny wygrał Denny Hamlin, jednak Byron bardzo szybko odzyskał prowadzenie. Skorzystał na tym Keselowski, który uporał się z Hamlinem i wkrótce dogonił, a następnie wyprzedził rywala z Hendrick Motorsports. William Byron nie zamierzał jednak składać broni - piętnaście okrążeń później odbił prowadzenie z rąk Keselowskiego.

Zmęczenie zaczęło dawać się we znaki zawodnikom - Kyle Busch i Ryan Blaney ocierali się o ściany, uszkadzając swoje auta na tyle, że konieczne były wizyty w boksach, jednak nie zakłócili tym przebiegu wyścigu. Przebita opona u Corey’a LaJoie wymusiła jednak kolejny wyjazd samochodu bezpieczeństwa na tor. 

Decydujące starcie

W ostatniej już serii pit stopów Byron i Bowman wymienili po dwie opony, gdy reszta zawodników wykonała pełne pitstopy. Tym razem również wyścig wznowiono zaledwie na chwilę, gdyż po dwóch okrążeniach swój samochód rozbił John Hunter Nemechek. 

Świetny restart zaliczył Harvick - lider klasyfikacji generalnej z trzeciego miejsca przebił się na prowadzenie. Jego śladem podążyli Hamlin i Keselowski. Duet Ricka Hendricka zmagał się z ograniczoną przyczepnością zużytych opon tracąc kolejne pozycje. W międzyczasie Harvick wypracował sobie przewagę jednak Hamlin naciskany przez Keselowskiego zdołał ją zniwelować i wysunął się na prowadzenie. Keselowski również uporał się z kierowcą Stewart-Haas i rzucił się w pogoń za Hamlinem. W samej końcówce wyścigu Keselowski prezentował najszybsze tempo wśród liderów jednak nie zdołał przypuścić ataku na prowadzącą Toyotę. Hamlin wygrał piąty wyścig w tym sezonie - najwięcej spośród całej stawki. Drugi dojechał Keselowski, a pierwszą trójkę uzupełnił Martin Truex Jr.


Super Start Batteries 400 - Wyniki

PozycjaKierowcaZespółProducent
1.Denny Hamlin#11 Joe Gibbs RacingToyota
2.Brad Keselowski#2 Team PenskeFord
3.Martin Truex Jr.#19 Joe Gibbs RacingToyota
4.Kevin Harvick#4 Stewart-Haas RacingFord
5.Erik Jones#20 Joe Gibbs RacingToyota
6.Aric Almirola#10 Stewart-Haas RacingFord
7.Cole Custer#41 Stewart-Haas RacingFord
8.Alex Bowman#88 Hendrick MotorsportsChevrolet
9.Kurt Busch#1 Chip Ganassi RacingChevrolet
10.William Byron#24 Hendrick MotorsportsChevrolet
11.Kyle Busch#18 Joe Gibbs RacingToyota
12.Chase Elliott#9 Hendrick MotorsportsChevrolet
13.Tyler Reddick#8 Richard Childress RacingChevrolet
14.Clint Bowyer#14 Stewart-Haas RacingFord
15.Ty Dillon#13 Germain RacingChevrolet
16.Michael McDowell#34 Front Row MotorsportsFord
17.Matt Kenseth#42 Chip Ganassi RacingChevrolet
18.Daniel Suarez#96 Gaunt Brothers RacingToyota
19.John Hunter Nemechek#38 Front Row MotorsportsFord
20.Ryan Blaney#12 Team PenskeFord
 21.Corey LaJoie#32 Go Fas RacingFord
 22.JJ Yeley#27 Rick Ware RacingFord
 23.Chritopher Bell#95 Leavine Family RacingToyota
 24.Quinn Houf#00 StarCom RacingChevrolet
 25.Josh Bilicki#53 Rick Ware RacingChevrolet
 26.Garrett Smithley#77 Spire MotorsportsChevrolet
 27.Austin Dillon#3 Richard Childress RacingChevrolet
28.Ryan Newman#6 Roush Fenway RacingFord
29.Joey Gase#51 Petty Ware RacingFord
30.Brennan Poole#15 Premium MotorsportsChevrolet
31.Reed Sorenson#7 Tommy Baldwin RacingChevrolet
32.Jimmie Johnson#48 Hendrick MotorsportsChevrolet
33.Chris Buescher#17 Roush Fenway RacingFord
34.Ryan Preece#37 JTG Daugherty RacingChevrolet
35.Joey Logano#22 Team PenskeFord
36.Matt DiBenedetto#21 Wood Brothers RacingFord
37.Bubba Wallace#43 Richard Petty MotorsportsChevrolet
38.Timmy Hill#66 Motorsports Business ManagementToyota
39.BJ McLeod#78 BJ McLeod RacingChevrolet
40.Ricky Stenhouse Jr.#47 JTG Daugherty RacingChevrolet

 

Dodaj komentarz

Musisz być zalogowany aby dodawać komentarze.
Załóż konto lub Zaloguj się