Tymek Kucharczyk ma za sobą dobry wyścig kwalifikacyjny do GP Makau 2026. Na Guia Circuit, gdzie wyprzedzanie nie należy do najłatwiejszych, Polak wykonał dwa skuteczne ataki, a do niedzielnej rywalizacji o Puchar Świata FIA FR wyruszy z 5. pozycji.
Weekend Kucharczyka nie zaczął się idealnie. W czwartkowym treningu tempo było widoczne, ale w lepszym przygotowaniu się do walki o miejsca startowe przeszkodziło dotknięcie ściany. Tymek miał zbyt dużo prędkości w szóstym zakręcie i dotknął bandy, lecz na szczęście wrócił do alei o własnych siłach i nie narobił wielkich szkód.
Niestety specyficzny format i zmienna pogoda sprawiły, że błąd miał pewne konsekwencje. Dobra jazda przyniosła P7, a po skreśleniu rezultatu rywala nawet P6, natomiast o najlepsze czasy można było bić tylko w czwartkowych kwalifikacjach nr 1, jako że cały piątek był zimny oraz deszczowy. Potencjał był większy, na przeszkodzie tradycyjnie stanęły incydenty, aczkolwiek w Makau po prostu trzeba się liczyć z tym, że każde dowiezione i nieprzerwane okrążenie jest na wagę złota.
- Był potencjał na zdecydowanie więcej. Ostatecznie szósta pozycja, czyli duży awans w porównaniu z zeszłym rokiem. Jesteśmy naprawdę szybcy, czułem się bardzo komfortowo i tylko szkoda, że nie udało się zrobić żadnego okrążenia na nowych oponach. Byłaby szansa na większy awans i walkę o pole position. Pod tym względem smutno, choć pewność siebie jest, a zespół widzi potencjał na świetny wynik. Szkoda drugich kwalifikacji, w których nie będzie szans na poprawę, ale start z trzeciej linii jest dobry i umożliwia walkę o wysokie miejsca - mówił w piątek.
Dzisiejszy wyścig kwalifikacyjny miał pokazać, czy Tymek będzie w stanie utrzymać się w walce o coś więcej przed niedzielą. Start z 6. lokaty pozwalał liczyć na wmieszanie się do ścisłej czołówki, co jest o tyle istotne, że wyprzedzanie na tym kultowym obiekcie, mimo długiego prostego odcinka, jest zwyczajnie trudne. W tym roku i tak szanse są ciut większe, jako że zaszły zmiany w samochodach oraz narzędziach, które usprawniają ataki.
- W tym roku weszła nowa generacja auta FR, więc jest inny monokok, inny silnik, inne koła i opony. Jest parę zmian, które teoretycznie powinny pomóc w wyprzedzaniu, w walce. Mamy system push-to-pass, którego nie było w zeszłym roku. Wtedy trzeba było liczyć tylko i wyłącznie na cień aerodynamiczny oraz podciąganie się za kierowcą z przodu. Powinno być więcej akcji niż w zeszłym roku, więcej wyprzedzania i trochę więcej strategii.
Sobotnie zmagania zaczęły się nieźle, od udanego startu i znalezienia się na P5, choć po paru zakrętach Tymek nie utrzymał się tak wysoko i jechał na P7. Mimo lepszego ruszenia z miejsca na kolejnych paruset metrach Polak był ostrożny, skupiając się przede wszystkim na unikaniu kłopotów. To dlatego Yuki Sano wyprzedził go po zewnętrznej, podejmując spore ryzyko.
Kucharczyk miał jednak mocniejsze tempo, a jak sam mówił później, dotrzymałby kroku pierwszej trójce, gdyby był ciut wyżej. Można mu wierzyć o tyle, że przez cały czas czuje się tu pewnie, wspomina o dobrym tempie na sucho i mokro, którym dysponuje przy niższym docisku. Trident postawił tu na lepsze prędkości na prostych, a Tymek nie ukrywał, że przy sporym potencjale na neutralizacje możliwość zaatakowania po wznowieniu będzie cenna.
- Pracowaliśmy właśnie nad tym, abyśmy na tych prostych byli konkurencyjni i może nawet poświęcili coś w sekcji zakrętów na wzgórzu. Nie tracimy natomiast nic w nawrotach, a na prostych zyskujemy. To dobre ustawienia pod wyścig, bo wiem, czego spodziewać się po aucie. Obstawiam, że w wyścigu wszyscy i tak wystąpią z minimalnym dociskiem, bo będziemy jechać dużo wolniej. To się wyrówna, ale nie zmienia to faktu, że przez cały weekend w pierwszym i ostatnim sektorze byliśmy mocni, za to w drugim, trzecim i czwartym w sumie także. Tam bolidy z większym dociskiem miały małą przewagę, ale jeśli walczysz w czołówce, to wszyscy i tak będą blisko siebie.
Rewanż na Japończyku nadszedł po paru okrążeniach podążania za nim. Kucharczyk napędził się, zdołał zająć wewnętrzną i pewnie przejął P6, a następnie odskoczył od Sano na kilka sekund. Niezły rytm pozwolił postraszyć Keana Nakamurę-Bertę oraz przeprowadzić skuteczny atak z zaskoczenia na ostatnim okrążeniu. To manewr, który sam Kucharczyk chciałby jeszcze obejrzeć, jako że było to połączenie odwagi i wyścigowego zmysłu, w tym odpowiedniego wykorzystania systemu push-to-pass.
- W trzecim zakręcie zostałem bardzo ciasno, żeby go przyblokować i żeby nikt mnie nie wyprzedził. A kierowca za mną pojechał po zewnętrznej i spróbował objechać tak paru zawodników, więc dlatego straciłem pozycję. On zaryzykował więcej w tym przypadku. Gdy próbowałem odzyskać miejsce, byłem blisko. Po wyjeździe z ostatniego zakrętu łapałem się w cień. Udało mi się utrzymać za nim do drugiego zakrętu, a tam użyłem P2P, żeby objechać go po zewnętrznej. Następnie zrównałem się, a na hamowaniu wszedłem mu na wewnętrzną, zamknąłem go i wyprzedziłem.
- Nakamura to podobna sytuacja. Dobre wyjście z ostatniego zakrętu, na tyle blisko, aby się podciągnąć. Widziałem, że on używał systemu przez połowę prostej. Obstawiałem, że już się z tego wypstryka, a sam miałem jeszcze 15 sekund do wykorzystania. Użyłem P2P, gdy on przestał, zbliżyłem się na tyle, żeby być 1-2 długości auta za nim w momencie hamowania. On nie przymknął drzwi do końca, więc po prostu puściłem hamulec i wszedłem mu na wewnętrzną. Na szczęście wydało i zyskałem pozycję.
- Mocno pracowaliśmy nad push-to-passem. Robiliśmy symulacje, aby dokładnie wiedzieć, w których momentach ten system będzie najbardziej wydajny. Wiedziałem, co mam robić. Obserwowałem też, co robią inni. Przed weekendem nie wiedziałem za to, że w samochodzie, gdy używasz P2P, zapalają się tylne lampki. Przez to widzisz, kiedy rywal korzysta z systemu. Byłem więc w stanie wybrać te miejsca, w których P2P był mocny. Oczywiście w Indy NXT także mamy to narzędzie, a to na pewno pomogło. Po prostu było w tym trochę strategii. Jutro kierowcy będą pewnie lepiej przygotowani, będą mieć dużo więcej wiedzy. Ale tutaj ta strategia, to cwaniactwo, dały najwięcej.
W wyścigu głównym Polaka czeka start z P5. Szansa na podium jest, Tymek przez cały weekend chodzi po padoku wyluzowany, spokojny i pewny, a po sobocie był zadowolony, ale skupiony na niedzieli.
- Skąd tempo? Talent! Nie no, mamy naprawdę mocny pakiet w tym tygodniu. Auto sprawuje się naprawdę dobrze. Ja też dostosowałem się dobrze do tego samochodu. Czuję się bardzo pozytywnie i bardzo pewnie za kierownicą. Wiem, co mam robić, do tego jestem lepiej przygotowany niż rok temu. Jestem dużo spokojniejszy, już nie ma takiego strachu, tylko większa ekscytacja, że mogę się tym bawić. Jeśli zespół dobrze pracuje, jeśli jest dobra atmosfera, a ty czujesz się pewnie w bolidzie, to wyniki i tempo przyjdą automatycznie.
- Mogę być zadowolony. Auto jest w naprawdę dobrym oknie. Startujemy z P5 i myślę, że to pozycja, z której można powalczyć o podium. Zobaczymy jutro. Wyścig będzie dłuższy. Jeśli okaże się tak czysty jak dzisiaj, to nawet jakieś oszczędzanie opon może wchodzić w grę.
W Makau naturalnie niczego nie można brać za pewnik. Loteryjne i przerywane wyścigi potrafią zaskoczyć, chociaż akurat dziś kierowcy zaskoczyli tym, że byli wyjątkowo grzeczni. Z drugiej strony F4 pokazała, że szanse potrafią przychodzić tak szybko, jak znikają.
W niższej kategorii na prowadzenie po dziwnym błędzie Rocco Coronela wyszedł reprezentujący Premę Dries van Langendonck, podopieczny Maxa Verstappena oraz akademii McLarena. Belg kilka sekund później po prostu nie zmieścił się w zakręcie i wyrzucił okazję na świetny wynik do śmietnika. Jak ujął to Kacper Koncewicz, nasz były redaktor (obecnie Prema): - W drugim zakręcie dosłownie otworzyły nam się niebiosa. W trzecim już się zamknęły...
Główna odsłona GP Makau 2026 odbędzie się po wyścigu F1 w Las Vegas, o 8:30 czasu polskiego.
Top 10 wyścigu kwalifikacyjnego FR w GP Makau:
1. Rashid Al Dhaheri (R-ace, ZEA), 10 okr.
2. Mattia Colnaghi (MP, Argentyna), +0,251 sekundy
3. Alex Ninovic (Rodin, Australia), +3,104 sekundy
4. Enzo Deligny (KCMG, Francja), +5,035 sekundy
5. Tymek Kucharczyk (Trident, Polska), +7,869 sekundy
6. Kean Nakamura-Berta (SJM, W.Brytania), +8,508 sekundy
7. Yuki Sano (TOM's, Japonia), +14,714 sekundy
8. Alex Powell (Prema, USA), +15,892 sekundy
9. Emanuele Olivieri (R-ace, Włochy), +16,693 sekundy
10. Reza Seewooruthun (Rodin, W.Brytania), +17,406 sekundy

